فعل امر « بيار » بجاى « بياور » ص 51 : ملك خبر يافت و كس فرستاد تا او را بيارند ص 139 : آن برج كى شمس اندر و مقوّم بوذ بيار ص 142 : اگر مطالع فلك مستقيم خواهى آن برج بيار و اوّل او بر خطّ وسط سمانه ص 145 : و ديگر باره اين جزء را بيار و دو ساعات تمام ديگر بگذران حذف الف از ضماير « اند » و « اش » ص 21 : ستارگان سيّاره كى اندر تقويم به كار دارند . هفتند ص 27 : بعدد ساعات ازين بخشش ( - بخش‌اش ) كى بيرون آمذه باشذ . و : بر بيست و چهار بخشش ( - بخش‌اش ) كى آن رفتن ستاره بوذ ص 552 : و بدانك جمله سعود ، ده‌ند چهار ياد كرده شذ « ده‌ند - ده‌اند » آمدن « الف » در آغاز واژه‌ها ص 46 : در اين روز موبد و اهيربدان زند و ستا خوانند . ص 307 : مرگ اشتر و گوسفند بوذ . ص 321 : قوس او ببايذ استدن . ص 442 : « سپاهى » نسخه‌هاى ديگر « اسپاهى » . ص 492 : مال بزيان آيذ و اگر درويش بوذ اوام گيرذ . ص 492 : فرزند خصمى نمايذ و بيمارى برذ و اوام برآيذ و از جهت زنان فضيحت بينذ . ص 515 : نفعى يابذ از جائى كه در شمار نداشته باشذ . نسخه توبينگن « اشمار » ص 544 : مانند گردن اشترى ص 548 : پنج استاره‌اند برين صورت